میکروبیولوژی نوین

وبلاگ تخصصی میکروبیولوژی وپزشکی

آزیترو مایسین با اتصال رقابتی بر روی هدفش در زیر واحد 50S ریبوزومی باعث مهار ترانس لوکیشن                                           ( Translocation)پپتید ها می گردد.این دارو علیه علیه بسیاری از باکتری های گرم ومثبت هوازی و بی هوازی مثل استافیلو کوک ها و استرپتوکوک ها مؤثر است . توانایی آزیترومایسین برای عبور از غشای خارجی بعضی باکتری های گرم ومنفی خاص بدین معنا است که می تواند باعث مهار باسیل های گرم منفی هوازی و بی هوازی مانند هموفیلوس آنفلوانزا و برخی آنتروباکتریاسه ها شود . این دارو علیه پاتوژن های داخل سلولی مانند مایکو پلاسما کلامیدیا و لژیونلا نیز موثر  می باشد .

آزیترو مایسین با غلظتی که به بافت می رسد فعالیت ضد باکتریایی گسترده ای علیه باکتری های گرم و مثبت ضد باکتریایی گرم مثبت ، گرم منفی و بی هوازی از خود نشان می دهد . اثر این دارو به صورت in vitro   علیه باکتری های گرم مثبت ضعیف تر از اریترو مایسین  و در مقابله با همو فیلوس آنفلوآنزا قویتر از آن می باشد . غلظت شاین دارو در بافت معمولاً زیاد است به گونه ای که گاهی تا صد برابر غلظت سر می رسد و غلظت آن در ماکروفاژ و لکوسیت پلی مورفونوکلئر بیشتر از غلظت بافتی می باشد . نفوذ داخل سلولی به سلولهای فاگو سیتیک از طریق انتقال فعال و غیر فعال ، برای فعالیت علیه پاتوژن های داخل سلولی لازم است . بنابر این آزیترو مایسین علیه پاتوژن های داخل سلولی لازم است . بنابراین آزیترو مایسین علیه پاتوژن های داخل سلولی مانند مایکو پلاسما ، پتومونی ، لژیونلا ، پنو مو فیلا ، و گونه های سالمونلا ، بسیار مؤثر می باشد . مطالعات نشان داده اند که این دارو درمقابله با عفونت کمپلس داخلی سلولی مایکو با کتریوم آویوم ، بورلیا گدورفری              (  Borrelia burgdorferi )  و توکسوپلاسما گوندی نیز مؤثر است و به صورت  in vitro  فعالیت خوبی علیه پاتوژن های منتقله جنسی مانند نیسریا گونورا ، اوراپلاسما اورالیتیکوم ( Ureaplasma urealytitcum)کلامیدیا تراکوماتیس ، ترپو نماپالیدوم ، هموفیلوس دو سریی ، گاردنرلا و اژینالیس ، گونه های باکتروییدو مو بلیلونکوس (Mobliluncus) دارد . در ضمن باعث مهار  واز بین رفتن کریپتو سپوریدیوم ها ( Cryptosporidia)در رت هایی که سیستم ایمنی آنها سرکوب شده              می گردد .

آزیترومایسین معمولاً باکترویواستاتیک است اما در مورد پاتوژن های خاصی مانند استروپتوکوک پیوژن ، استرپتوکوک پنومونی و هموفیلوس آنفلوآنزا باکتر یوسید می باشد . یک مطالعه جدید بیانگر آن است که آزیترومایسین به صورت مستقیم با عمل بر روی غشای خارجی پسود و موناس آئروژینوزا و جابه جا کردن کاتیون های دو ظرفیتی از جایگاه اتصالشان برروی لیپوپلی ساکارید های باعث پارگی غشای این باکتری می شود و در نتیجه ، برروی پسودوموناس آئروژینوزا نیز اثر باکتریوسیدی دارد . به نظر می رسد که فعالیت آزیترو مایسین در PH پایین تر از 7 کاهش می یابد . باکتریهای گرم متیلاسیون باقیمانده آندنوزینی در ریبوزوم باکتری می شود . این آنزیم ، عامل انتقال مقاومت بالینی به اریترو مایسین است . این نوع مقاومت ممکن است آزیترومایسین را در برگیرد امامطالعات نشان داده اند که میزان مقاومت پاتوژن های مهم بالینی نسبت به آزیترومایسین اندک است .

  •       فارما کوکینتیک

فراهمی زیستی این دارو ف پس از مصرفیک دوز خوراکی به میزان 500 میلی گرم ، 37 درصد می باشد . آزیترومایسین تقریباً به سرعت از روده باریک جذب می شود و حداکثر غلظت پلاسمایی ( Cmax)آن 4/0 میلی گرم بر میلی لیتر است . جذب دارو در حضور غذا در معده به میزان 50 درصد تقلیل می یابد .

غلظت سرمی طی چند مرحله کاهش پیدا می کند . مرحله اول ، کاهش غلظت پلاسمایی با توزیع سریع و گسترده دارو به بافت ها به وجود می آید . خاصیت دی بازیک آمفی پاتیک آزیترومایسین باعث برداشت سریع و غلظت زیاد دارو در سلول ها  مانند ماکروفاژها وپلی مورف ها می شود . دارو در فاگوسیت ها با مکانیسم کموتاکتیک ( Chemotactic)به جایگاه عمل عفونت انتقال یافته و سپس آزاد می گردد . یک مرحله دیگر توزیع و دفع نیز برای این دارو وجود دارد .

میزان اتصال آزیترومایسین به پروتئین های پلاسما کم می باشد و دامنه آن از 12 درصد ( به میزان 5/0 میلی گرم بر میلی لیتر ) تا 59 درصد ( به میزان 05/0 میلی گرم بر میلی لیتر ) متغییر است .

پس از مصرف یک دوز خوراکی آزیترومایسین به میزان 500 میلی گرم ، غلظت این دارو در بافت ها به 1 تا 9 میلی گرم بر میلی لیتر با میانگین غلظتی بیش از 2 میلی گرم بر میلی لیتر می رسد . غلظت های بالای دارو در پروستات ، ریه ، لوزه ، مخاط روده ، کبد وبافت های تناسلی زنان حتی 4 تا 5 روز بعد از مصرف یک دوز دارو مشاهده می گردد . حداقل غلظت دارو ( 1- 2/0 میلی گرم بر میلی لیتر ) در چربی ، عضله و استخوان دیده می شود .

رژیم های چند دوزی مانند مصرف 500 میلی گرم آزیترومایسین در روز اول و استفاده 250 میلی گرم در روزهای دوم تا پنجم ، باعث ایجاد سطح ثابتی از دارو به میزان 2 میلی گرم بر میلی لیتر در تعداد زیادی از بافت ها برای 5 روز یا حتی پس از قطع دارو می گردد. غلظت بافتی آزیترومایسین به طور معنی داری بیش از MIC90 برای اغلب پاتوژن ها می باشد .

مرحله دفع نهایی آزیترومایسین از سرم با متابولیسم کبدی و دفع صفراوی صورت می پذیرد . میزان زیادی از یک دوز آزیترومایسین متابولیزه نشده باقی می ماند و مسیر اصلی دفع دارو به صورت صفراوی می باشد . نیمه عمر این مرحله تقریباً 40 تا 60 ساعت است ، این نیمه عمر طولانی باعث می گردد تا بتوان دارو را به صورت یک دوز در دوز مصرف کرد . میانگین نیمه عمر بافتی آزیترو مایسین بین 2 تا 4 روز می باشد . بخشی از دارو نیز بدون تغییر در ادرار ( 6 در صد دوز ) دفع                 می شود.

  موارد مصرف

1- عفونت های بخش فوقانی دستگاه تناسلی

ú       فارنژیت ( Pharyngitis)- باکتری های گروه استرپتوکوک بتا همولیتیک علت اصلی فارنژیت باکتریایی می باشند . درمان انتخابی این بیماری مصرف پنی سیلین به مدت 10 روز است . کاربرد آزیترو مایسین در کودکان و افراد بالغ طی 5 روز نیز باعث درمان مؤثر این عفونا می گردد اما هنوز هیچ دلیلی برای اثر بخشی آزیترو مایسین در ریشه کن کردن استروپتوکوک ها از حلق و در نتیجه جلوگیری از عوارض چرکی و تب روماتیک وجود ندارد اما افردی که به پنی سیلین حساسیت دارند آزیترومایسین جایگزین مناسبی است .

ú       سینوزیت (Sinusitis) آزیترومایسین از لحاض اثر بخشی در معالجه بیماران مبتلا به سینوزیت باکتریایی حاد با آموکسی سیلین قابل مقایسه می باشد.

 ú   التهاب گوش میانی ( Otits media)- در کودکان کوچک تر از  3 سال ، آزیترومایسین بیش از 5 روز به اندازه آموکسی سیلین / کلاولانیک اسید در درمان اوتیت مدیا موثر است و بهتر تحمل می گردد . یکی از دو عامل باکتریایی شایع التهاب حاد گوش میانی در کودکان هموفیلوس آنفلوآنزای غیر قابل تیپ ( Nontypeabla)می باشد . میزان تجویز دشه آزیترومایسین در کودکان مبتلا به التهاب حاد گوش میانی ناشی از هموفیلوس آنفلوآنزای غیر قابل تیپ قبلاً برای روز اول 10 میلی گرم به ازای هر کیلو گرم از وزن بدن و در روزهای دوم تا پنجم 5 کیلو گرم به ازای هر کیلو گرم از وزن بدن بود که باعث می شد حداکثر غلظت سرمی و سطح زیر منحنی این دارو به ترتیب 224/0 میکرو گرم بر میلی لیتر و 841/1 میکروگرم در ساعت بر میلی لیتر برسد اما نتایج حاصل از برخی پژوهش ها نشان دادند که با این نحو ه مصرف بیش از 50 درصد میکروب ها در مایع گوش میانی باقی می مانند . بنابراین ، محققان پیشنهاد می کنند که مصرف یک دوز آزیترومایسین به میزان  30 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در کودکان مبتلا آنفلوآنزای غیر قابل تیپ نه تنها غلظت سرمی و سطح زیر منحنی دارو را نسبت به دوز چند گانه قبلی ، دو برابر می کند بلکه اثر ضد باکتریایی شدیدتر و مناسب تری نیز وجود  می آورد .

2-عفو نت های بخش تحتانی دستگاه تنفسی

این عفونت ها شامل برونشیت ، تشدید حاد بیماری انسدادی مزمن ریوی ، پنومونی باکتریایی و آتیپیک می باشند . آزیترومایسین در پیش گیری و درمان پنومونی پنوموکوکی مؤثر از اریترومایسین است . اثر بخشی بالینی آزیترومایسین در درمان برونشین حاد ، تشدید حاد بیماری انسدادی مزمن ریوی ، برونشیت حاد با آسم یا بیماری ریوی و آموکسی سیلین / کلاولانیک اسید مقایسه شده اند . یک دوره 5 روزه آزیترومایسین در درمان پنومونی باکتریایی به اندازه یک دوره 10 روزه کلاریترومایسین مؤثر است . کار آزمایی ها بالینی اثر بخشی آزیترو مایسین علیه برونشیت یا پنومونی هموفیلوس آنفلوانزا حتی بیش از سفاکلور تایید می کنند .

 ú      پنومونی آتیپیک عامل باکتریایی به وجود آورنده این نوع پنومونی شامل مایکوپلاسما ، ریکتزیا ، کلامید یا و برخی باکتری ها دیگر می باشند . شایع ترین عوامل پاتوژن در این بیماری ، مایکو پلاسما پنومونی و کلامید یا پنومونی هستند . در یک مطالعه باز روی 101 بیمار مبتلا به « پنومونی آتیپیک » مصرف یک دوره 5 روزه آزیترو مایسین  به اندازه یک دوره 10 روزه اریترومایسین مؤثر بود و عوارض جانبی کمتری در برداشت . یک دوره سه روزه آزیترو مایسین در درمان پنومونی آتیپیک شامل کوکسیلا بورنتی (Coxieella burnetii) یا عامل تب Q مؤثر است .

 3-عفونت های بافت نرم و پوست

آزیترو مایسین در درمان طیف گسترده ای از عفونت های بافت نرم و پوست به اندازه اریترومایسین کلو کساسیلین و سفالکسین که معمولاً دارای دوره درمان طولانی هستند ، مؤثر است . پاتوژن های به وجود آورنده این بیماری ها استافیلوکوک اورئوس و استروپتوکوک پیوژن می باشند .

 4- بیماریهای منتقله جنسی

یک دوز خوراکی آزیترومایسین غلظت زیاد و پیوسته ای در بافت دستگاه تناسلی زنان تا 96 ساعت پس از تجویز ایجاد می کند تک دوز آزیترومایسین در درمان عفونت های کلامیدیا تراکوماتیس نتاسلی ، نیسریاگونورا و اورپلاسما اورالیتیکوم مؤثر است . عدم ریشه کنی کامل در اورپلاسما ممکن است مربوط به مقاربت جنسی به هنگام درمان باشد . عفونت های ناشی از کلامیدیا تراکوماتیس یک از شایعترین بیماری های منتقله جنسی در آمریکا هستند . تشخیص و درمان به موقع این عفونت باعث کاهش بیماری التهاب لگنی و در نتیجه ، تقلیل ناباروری ، درد لگنی مزمن و بارداری اکتوپیک می گردد . تک دوز آزیترومایسین به ماندازه یک دوره 7 روزه داکسی سیلین در درمان عفونت های تناسلی ناشی از کلامیدیا تراکوماتیس مؤثر می باشد اما چنانچه آزیترومایسین در سه دوز ( روز اول 500 میلی گرم و روزهای دوم وسوم 250 میلی گرم ) به کار می رود ، از داکسی سیلین مؤثر تر است هم چنین اثر بخشی آزیترومایسین در درمان عفونت های تناسلی ناشی از کلامیدیا تراکوماتیس بیشتر از سیپروفلوکساسین ( 7روز ) می باشد . مطالعات مقدماتی پیشنهاد می کنند که یک دوز خواری دو گرمی آزیترومایسین می تواند جایگزین مناسبی برای 4/2 میلیون واحد پنی سیلین G بنزاتین داخل عضلانی در پیش گیری و درمان سیفلیس باشد و در افراد حساس به پنی سیلین یا در کشورهایی که تزریق پنی سیلین بنزاتین مساله ساز است می توان از آزیترو مایسین استفاده کرد .

 5-عفونت کمپلکس داخل سلولی مایکو باکتریم آویوم در ایدز

( Mycobacterium avim –intracellulr complex infection )

مایکو باکتریوم آویوم (MAI ) علت شایع عفونت های منتشردر بیماران مبتلا به ایدز می باشد وباعث تب ، تعریق شبانه ، اسهال ، بی اشتهاییو درد شکمی می گردد . شیوع بالای MAI ، میزان مرگ و میر زیاد ناشی از این بیماری و تعداد داروهای اندک برای درمان آن باعث گردیده تا محققان فعالیت خود را بر روی پیش گیری از این بیماری متمرکز کنند . برای درمان MAI انتخاب های اندکی وجود دارد . یکی از داورهایی که میزان بروز باکتریمی ناشی از MAI را نصف می کند ، ریفابوتین است . این دارو اگر چه به خوبی تحمل می شود ، با داروهای مورد استفاده در ایدز تداخل های مهمی ایجاد می کند . در یک پژوهش برای پیش گیری از MAI ، مصرف یک دوز درهفته آزیترومایسین با مصرف روزانه ریفابوتین مقایسه گردید و نتایج حاصل بیانگر آن می باشند که آزیترو مایسین از ریفابوتین مؤثرتر است . یک مطالعه کنترل نشده دیگر نشان داد که تک درمانی با آزیترومایسین ( 3 هفته درمان ، روزانه 500 میلی گرم آزیترومایسین ) کاهش قابل توجهی از مایکوباکتریمی ایجاد می کند . آزیترومایسین یا کلاریترومایسین یک بخش نسبتاً مهم در اکثر درمان های این بیماری می باشند .

6- عفونت های حساس دیگربه نظر می رسد آزیترومایسین حداقـــل به اندازه پنی سیلین یا داکسی ســیلین در  درمـــان بورلیوزیس لام حــــاد             ( Acute Iyme borreliosis) موثر باشد .

وجود پلاسمودیوم فالسی پاروم مقاوم به داروهای ضد مالاریا یک خطر جدی برای سلامت عمومی است . در حال حاضر ، کلروکین در بسیاری از مناطق دنیا اثر بخشی خود را از دست داده و جایگزین آن ، پیریمتامین سولفادوکسین ، نیز به سرعت بی اثر می گردد . در چنین شرایطی ، ترکیبی از چند دارو به عنوان درمان استاندارد به کار می رود . با توجه به اثر بخشی مستقات تتراسیکلین در درمان ترکیبی برای مالاریا، محققان به فکر استفاده از آزیترومایسین در درمان های ترکیبی مالاریا افتادند . نتایج حاصل از این مطالعات بیانگر آن هستند که ترکیب آزیترو مایسین کلروکین روش مناسبی برای پیش گیری و ترکیب آزیترومایسین کینین برای درمان مالاریا بسیار سودمند می  باشد.

[ یکشنبه بیست و چهارم مهر 1390 ] [ 21:35 ] [ حسن قادی ]

[ ]

       

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ،