اهمیت این بیماری در این است که میزان کشندگی آن بسیار بالاست.

ویروس این بیماری تمایل به سیستم عصبی دارد و مغز را درگیر می کند.

بنابراین برای ضدعفونی وسایل آلوده کافی است چند دقیقه آنها را بجوشانید و یا از الکل و فنل استفاده نمایید.

راه های سرایت بیماری

اصلی ترین راه سرایت بیماری از طریق گاز گرفتن به وسیله حیوانات می باشد. در مورد گربه و گربه سانان از طریق پنجه کشیدن  این انتقال صورت می گیرد، زیرا گربه دائم مشغول لیسیدن پنجه هایش می باشد و پنجه ها به بزاق آلوده می شوند و در موقع پنجه کشیدن می تواند ویروس را از طریق خراش به انسان منتقل نماید.

بیماری از طریق پوست سالم قابل سرایت نیست ولی اگر خراش یا زخمی در پوست وجود داشته باشد قابل سرایت است.

سگها و گربه های به ظاهر سالم که در اواخر دوران نهفتگی بیماری هاری هستند ، می توانند ویروس را از طریق لیسیدن مخاط لب ، چشم و بینی به صاحبان خود منتقل نمایند.

انتقال بیماری از راه دستگاه گوارش بعید به نظر میرسد ، ولی باید از خوردن گوشت و سایر فرآورده دامهای مبتلا به هاری خودداری نمود.

علائم بیماری در حیوان

دوره نهفتگی در سگ و گربه ۱۰ روزو گاهی چند ماه است . مهمترین علامت تغییر در رفتار و عادات حیوان می باشد به گونه ای که حیوان بیش از اندازه به صاحب خود انس می گیرد و به گوشه ای پناه می برد و بالاخره در اثر فلج اندامی و دستگاه تنفسی تلف می شود و یا در بیشتر مواقع حیوان مضطرب و کم کم به صورت وحشی و درنده در آمده و به هرکس و هر حیوان که سر راه او باشد حمله می کند ، کف از دهانش سرازیر شده و به علت عدم امکان بلع بر اثر گرسنگی و تشنگی و سرانجام بر اثر فلج دستگاه تنفسی می میرد.

علائم بیماری در انسان

دوره نهفتگی در انسان معمولا بین ۸-۲ هفته و گاهی کمتر از ۵ روز و به طور نادر تا یکسال و بیشتر دیده می شود.

در دوره مقدماتی بیماری که ۳-۲ روز قبل از علائم اصلی است، افسردگی ، بی قراری ، خستگی ، بی اشتهایی ، تف اندازی ، سوزش و خارش و گاهی درد در محل گزش دیده می شود، پس از این دوره انسان نسبت به تمام محرکهای فیزیکی ، شیمیایی ، حسی و بویایی واکنش نشان می دهد.

کوچکترین نور یا صدا او را به شدت متشنج می کند و خود را به در و دیوار می زند ، اطراف دهان او را کف می پوشاند و بیمار عطش فراوان دارد، ولی به علت انقباض عضلات گلو قادر به نوشیدن آب نمی باشد و با دیدن یا شنیدن صدای آب به شدت تحریک می شود و همچنین عبور هوا نیز از روی صورت باعث تحریک بیمار می شود.

اقدامات کمک کننده به فرد حیوان گزیده

تاحد مقدور در ساعات اولیه پس از گزش باید لابلای زخم را حداقل به مدت ۲۰-۱۵ دقیقه با آب تمیز و صابون عمیقا مورد شستشو قرار داد. بیش از ۵۰ درصد پیشگیری از بیماری مربوط به رعایت این مسئله است.

در مرحله بعد باید کف صابون را با فشار آب از محل زخم خارج نماییم زیرا صابون داروی ضدعفونی کننده را بی اثر می کند.

سپس بایستی زخم را بعد از شستشو با الکل۷۰-۶۰ درجه یا محلول بتادین ۱ درصد و یا سایر مواد ضدعفونی نمود.زخم را هرگز نباید پانسمان نمود زیرا پانسمان رشد ویروس را سریعتر می کند.

فورا باید فرد را جهت تلقیح واکسن و سرم به مراکز بهداشتی و درمانی ارجاع نمود.