در تعداد اندكي (2 تا 5 درصد) از افراد مبتلا به عفونت وبا، اسهال آبكي، استفراغ و از دست رفتن آب بدن رخ مي‌دهد. وباي علامت‌دار با اسهال آبكي حجيم بدون تب يا زورپيچ شكم آغاز مي‌گردد.

مدفوع بيماران وبايي، ظاهر مايعِ شفافِ آغشته به موكوس سفيد رنگ مي‌گيرد كه اصطلاحاً مدفوعِ «آب – برنجي» نام دارد و معمولاً بدون بو مي باشد يا بوي خفيف ماهي را دارد.

استفراغ كه مي‌تواند شديد باشد و كرامپ‌هاي دردناك در پاها علائم شايع مي‌باشند. در موارد شديد بيماري، زورپيچ در معده يا درد دستها و پاها ممكن است وجود داشته باشد.

افراد وبايي شديداً بدحال ممكن است تا 10 درصد از وزن بدن خود را از طريق اسهال و استفراغ از دست بدهند. در موارد بسيار شديد از دست دادن مايع مي‌تواند تا ميزان يك ليتر در ساعت در مدت 24 ساعت اوليه بيماري برسد.

بيماراني كه شديداً دهيدره مي‌باشند ممكن است دچار شوك هيپوولميك شوند. اين بيماران فشار خون پايين و نبض راديال ضعيف دارند.

خواب آلودگي يا عدم هوشياري نيز ممكن است در آنها ديده شود. آب بدن اين بيماران را مي بايست با استفاده از مايعات درون وريدي جبران كرد.