محققان معتقدند؛ متغيرهاى ژنتيکى در مادر و جنين، بدن آنها را مستعد واکنش‌هاى غيرطبيعى نسبت به عفونت‌هاى داخل رحم مى‌کند و اين مسئله خطر زايمان پيش از موعد (37 هفته) را افزايش مى‌دهد.
خطر مرگ در اطفالى که بيش از موعد متولد مى‌شوند، 120 برابر بيشتراز اطفالى است که دوره رشد خود را به طور کامل در درون بدن مادر طى کرده‌اند. همچنين در اطفالى که پيش از موعد متولد شده‌اند، مشکلات تنفسى، خونريزى مغزى و نقصان سيستم عصبى همچون اختلالات مغزى شايع‌تر است.
محققان معتقدند؛ زايمان پيش از موعد فرآيندى است که هدف آن محافظت از جنين و مادر در برابر عفونت است. از هر 3 مادرى که فرزندش را پيش از موعد به دنيا مى‌آورد، يک مادر به عفونت در غشاء دور جنين مبتلاست و عکس‌العمل به اين عفونت به ژنى بستگى دارد که محققان اخيرا موفق به کشف آن شده‌اند.
براى اين تحقيق، محققان به بررسى 190 ژن و 700 متغير DNA در 299 زن و 179 طفل که دچار زايمان پيش از موعد شده بودند، پرداختند.
نتايج اين بررسى با ژن‌هاى 600 زنى که پس از گذشت زمان کامل وضع حمل کردند، مقايسه شد. در اطفالى که پيش از موعد متولد شده بودند، متغيرهاى DNA وجود داشت که با خطر زايمان پيش از موعد مرتبط بود. همچنين وجود برخى ژن‌ها در مادر خطر زايمان پيش از موعد را افزايش مى‌داد.
قوى‌ترين ژنى که در جنين در برابر عفونت عکس العمل نشان مى‌دهد، «Interleukin6 receptor» نام دارد و ژنى موسوم به TIMP2 در زنان باعث تغيير در ساختار دستگاه رحم براى شروع زايمان مى‌شود. در صورت ترکيب اين دو ژن در محيطى که عفونت وجود دارد، بدن براى محافظت از جان مادر و جنين، شرايط را براى زايمان پيش از موعد فراهم مى‌کند.
محققان اميدوارند که با استفاده از اين يافته‌ها قادر به شناسايى زنانى شوند که مستعد زايمان پيش از موعد هستند.